چون ابر به نوروز رخ لاله بشست / برخيز و به جام باده كن عزم درست
كاين سبزه كه امروز تماشاگه توست / فردا همه از خاك تو بر خواهد رست

... به او كه فرورديني بدين خاكدان پاي گذارد
فرورديني ديگر رخ در نقاب خاك كشيد
و اين ميان چند صباحي داد و ستاند و مهر و بي‌مهري تجربه كرد و رفت. 

از جمله رفتگان اين راه دراز ... باز آمده اي كو كه به ما گويد راز ......